دربارهی کتاب
"ما يك خانهي آبي داريم". امكان زيست زندگيِ"همهي ما" در جمهوريِ جهاني ادبيات است: تجربهي مرگ و زندگي در بهترين داستانهاي كوتاه جهان؛ داستانهايي كه هر كدام، پنجرهاي است بر ديوارهاي محفظهي دربستهاي از فضا و زمان، كه "همهي ما" در آن زندگي ميكنيم. اين داستانها، به ما اجازه ميدهد تا در ذهنهاي يكديگر وارد شويم، نهتنها از طريق همذاتپنداري با شخصيتها، بلكه با مشاهدهي دنيا از منظر بزرگترين نويسندگان جهان. و اين همان قدرتِ ادبيات است كه بيشترين توان را براي همدلي دارا است؛ داستانهاي خوب، از ما انسانهاي بهتري ميسازد. داستانهاي خوب، از نيروي فرهنگي شگرفي برخوردار است، و به ما اجازه ميدهد تا با كساني همدلي كنيم كه گوشهاي از زندگيِ "همهي ما" را در دنياي كلمات بازي ميكنند: و اينگونه شما به كشف تاريكيها و ناشناختههاي خود و ديگري، و تجربهي مرگ و زندگي منِ ديگرتان ميرويد: يك سفر مكاشفهآميز، براي لذتِ آگاهي.
"ما يك خانهاي آبي داريم" مجموعهي ده داستان كوتاه مُدرن با مضمون مرگ و زندگي است از ده نويسندهي بزرگ جهان. نويسندگان اين مجموعه، با محوريت قرار دادن زندگيهاي فردي، خانوادگي و اجتماعي، و سپس جنگ و آسيبهاي آن و در نهايت مرگ، كاراكترهاي خود را به سمت يك نوع خودآگاهي سوق ميدهند تا خواننده را با داستان و كاراكترهايشان در گريز از دنياي كلمات به جهان واقعي همراه كنند؛ گويي كاراكترها روي ديگر "همهي ما" هستند، تا با ما از زندگي روزمرهاي بگويند كه مرگ روي ديگر آن است؛ چراكه عظمتِ انسان در اين است كه با اينكه ميداند ميميرد، اما باز ميزيد، و به زندگي ادامه ميدهد؛ گويي تصوير حزنانگيز دلپذير اين شعر است: زادهشدن براي آزادي، و بزرگشدن براي مرگ.